'ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯ' ನೀತಿ?

ಪ್ರೀತಮ್-
ಜೀವನವನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದ, ಹೆಚ್ಚು ಓದಿರದ (ಪಿಯೂಸಿ ಫೇಲು)ಅಪ್ಪನ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾದರವುಳ್ಳ ಒಳ್ಳೇ ಹುಡುಗ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತಗೊಂಡವನೂ, ಅನುಭವಿಸಿದವನೂ ಅಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಈ ಹುಡುಗಿ ಕಂಡದ್ದು ತನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೇ ಗುರಿ ಸಿಕ್ಕಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೋ ಸರಾಗವಾಗಿ, ಗೊತ್ತುಗುರಿಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಸಾಗುತಿದ್ದ ಅವನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಗುರಿ-ಲಕ್ಷ್ಯ ಸಿಕ್ಕುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸದೇ ಪ್ರೀತಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಬೀಳುವ ಅವನು ತನ್ನ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಪುಟಗಳನ್ನೂ ಬರೀ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲ ಸರಿ, ಮುಂದೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಹುಂಬ ಪ್ರೀತಿ, ಹೇಗಾದರೂ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತನ್ನದನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹೊರಟವನಿಗೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ವಾಸ್ತವದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ ತಾನಾಗೇ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕೊಂದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.

ನಂದಿನಿ-
ಯಾರನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದ, ಸ್ನೇಹಿತೆಯರಿದ್ದೂ ಒಂಟಿಯಾಗಿರಬಲ್ಲ, (ಬಾಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿರುವ) ಕನಸುಗಣ್ಣಿನ ಹುಡುಗಿ. ಅವಳ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ-ಕೇವಲ ಅವಳು, ಅವಳಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಅಷ್ಟೇ! ಅಂಥವಳ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಈಗ್ಗೆ ಆರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನ ಪ್ರವೇಶವಾಗಿದೆ-ಅವನೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ಎಂಗೇಜ್-ಮೆಂಟ್ ಕೂಡ ಆಗಿದೆ. ಅವಳ ಕನಸುಗಳಿಗೆ-ಹೊಸ ಬಣ್ಣಗಳ ಪ್ರವೇಶವಾಗಿದೆ. ಅಂಥಾದರಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾನೆ ಹೊಸ ಹುಡುಗ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸತ್ತಮೇಲೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಹತ್ತೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಉಸಿರಿಗುಸಿರು ತಾಕುವಷ್ಟು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಹುಡುಗಿ ಹಾರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತಗೊಂಡರೂ ಅವಳು ಹೆಚ್ಚು ಚಿಂತಿಸದೇ ಮೊದಲು ಕಂಡ ಕನಸನ್ನೇ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ-ಈ ಹೊಸ ಹುಡುಗನ ಜೊತೆಗಿನ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಅವಳು ಕನಸು ಕಂಡಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲ್ಲಿ ನೂರು ಚಿತ್ತಾರ ಮೂಡಿಸಿ, ಸಾವಿರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದವರಿಗೆ ಮುಂದೇನು ಅಂತಾ ಗೊತ್ತೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅವನು ತೊರೆದ ತಕ್ಷಣ ಅವಳು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಕನಸಿಗೆ, ಅದು ಹಾಕಿಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಭಧ್ರ ಬುನಾದಿಯ ನನಸಿಗೆ ವಾಪಸ್ಸಾಗುತ್ತಳೆ. ಆದರೆ ಆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮರೆತುಬಿಡುವಷ್ಟು ಕ್ರೂರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸಬನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದೂ ನಿಜ, ಪ್ರೀತಿ ಮುಳ್ಳಾದಾಗ ಮೊದಲೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸಿಗೆ ಮರಳಿದ್ದೂ ನಿಜ. ಯಾವುದೂ ಆತ್ಮ ವಂಚನೆಯಲ್ಲ.

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಮ್-ನಿಗೆ ಅವನ ಹುಡುಗಿ ಸಿಕ್ಕದಿದ್ದರೂ ನಮಗೆ ಭಯಂಕರ ಬೇಜಾರೇನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅಷ್ಟುಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಒಳಮನಸ್ಸಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಪ್ರೀತಮ್ ಭಗ್ನಪ್ರೇಮಿಯಾಗಲಾರ. ಹಾಗಂತ ಅವನು ಫಟ್ಟನೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹುಡುಗಿಯ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುತ್ತಾನೆ ಅಂತಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಕೊನೆಗೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಅರ್ಥ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಜೊತೆಗೇ ಬರುವ ಬಂಧದ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಅರಿವು ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವನು (ಒಂದಿಡೀ ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿ/ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಪರಿಚಯಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ) ದೇವದಾಸ್-ನಂತಾಗದೇ 'ಟೈಟಾನಿಕ್'-ನ ರೋಸ್ ನ ಹಾಗೆ, 'ಕಭಿ ಹಾಂ, ಕಭಿ ನಾ' ದ ಸುನಿಲ್-ನ ಹಾಗೆ ಸಹೃದಯಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ಹುಡುಗನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಅವನಿಗೆ (ಫಿಲಾಸಫಿಕಲ್ಲಾಗಿ ಅಲ್ಲ) ಜೀವನದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಖಂಡಿತಾ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಇಷ್ಟೇ ಉತ್ಕಟವಾದ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುತ್ತಾನೆ, ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಅಂದರೆ, ನಾವು ಬಯಸಿದ ಪ್ರೀತಿ ದೊರಕದ ತಕ್ಷಣ ಇಡೀ ಲೋಕವನ್ನು, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿಗರ್ಹವಾದುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವವರನ್ನೂ ತೊರೆದು ಭಗ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗುವುದಲ್ಲ...

ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ, ದೊರಕದಿದ್ದರೂ ಅದರ ಸವಿನೆನಪಿನಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಜೀವ-ಭಾವವಾಗಬೇಕು...

ದೊರಕದ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪುಗಳು ಮನಸನ್ನು ದಗ್ದಗೊಳಿಸುವ ದಾವನಲವಾಗಬಾರದು, ಮರುಕಳಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಗೆ ತಹತಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಸ್ಪೂರ್ತಿದೀಪವಾಗಬೇಕು...

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಮ್-ಗೆ ಹಾಗೇ ಅನಿಸಿರಬೇಕು, ಏನಂತೀರಾ?