ಅನಾರ್ಕಲಿ

ಅನಾರ್ಕಲಿ ........
ಹಾಗಂತ ಒಂದು ಮಿಠಾಯಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು ... ಬಹುಶಃ ಈಗ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ .. ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅನಾರ್ಕಲಿ ಅಂದ್ರೆ ನಂಗೆ ಪ್ರಾಣ. ದಿನಕ್ಕೊಂದಾದ್ರು ಅನಾರ್ಕಲಿ ತಿನ್ನದಿದ್ರೆ ಉಹುಂ ಅದೇನೋ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ.. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಸ್ಲೇಟು , ಕಡ್ಡಿ, ಪೆನ್ನು, ಹೀಗೆಲ್ಲ ಖರೀದಿಸಲು ತಾಯಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಣದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಚಿಲ್ಲರೆ ಹಣ ಅನಾರ್ಕಲಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಸುಂದರನ ಅಂಗಡಿಯ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ೫ ಪೈಸೆಗೆ ಎರಡು ಅನಾರ್ಕಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು ... ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಆ ಮಿಠಾಯಿ ಜಗಿದು ತಿನ್ನೋದಂದ್ರೆ ಅದೇನೋ ಮಜಾ.. ಕೆಲವೊಂದು ಸಾರಿ ಈ ಅನಾರ್ಕಲಿಯೇ ನಮ್ಗೆ ಗೋಲಿ ಆಡಲು ಸಹ ಉಪಯೋಗವಾಗಿತ್ತಿತ್ತು...
ನೋಡಲು ಕಪ್ಪನೆ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನೋವಾಗ ತಾಯಿಯ ಬೈಗುಳ ಬೇರೆ... ಆದ್ರೆ ನಾವು ಕೇಳಬೇಕಲ್ಲ.. ದನ ಕಪ್ಪಾದರೇನು ಹಾಲು ಕಪ್ಪೇ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ನಮ್ಗೆ ಅದೇ ಅಮೃತ... ಆ ಕಪ್ಪನೆಯ ಮಿಠಾಯಿಗೆ ಅನಾರ್ಕಲಿ ಅಂತ ಅದ್ಯಾವ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಹೆಸರಿಟ್ಟನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ .. ಅಂತೂ ರುಚಿ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಅನಾರ್ಕಲಿ ಥರಾನೇ ...!!!!
ಮೊನ್ನೆ ತಾನೆ ಅದೇನೋ ಹುಡುಕುತ್ತ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕೆಲವು ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಚೀಲ ತೆರೆದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ೫ ,೧೦ ಹಾಗೂ ೨೦ ಪೈಸೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳು ಸಿಕ್ಕವು.. ಅದ್ಯಾಕೋ ಹಳೆಯ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳು, ಆಗಿನ ಅನಾರ್ಕಲಿ , ಒಟ್ಟಾಗಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪು ಎಲ್ಲವೂ ನೆನಪಾದವು... ಮತ್ತೆ ಆ ದಿನಗಳು ಬರಬಾರದೇ ಅಂತ ಅನಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ... ೫, ೧೦ ಹಾಗೂ ೨೦ ಪೈಸೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟೆ.. ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯ ದಿನಗಳು ಬಂದರೆ ಅನಾರ್ಕಲಿ ಖರೀದಿಸಲು ಬೇಕಲ್ಲ?